Uncategorized

վաղորդայն

ուշեվորվել

ոսկեշող գարուն

անդորր առավոտ

տերեվների սոսի

սաղորթախիտ անտառներ

ծաղկած մասրենի

դժվարին վերելք

հասուն պտուղներ

լի զամբյուղ

բարցր տրամադրություն

Advertisements
Uncategorized

Kensakan Tarrer

Kensakan tarer@ dranq any atomnernen voronq arajacnum en kendanu organizmneri kensagorcuneutyun@ apahovox nyuter@ :

Acxacin C , Jracin H , Ttvacin O , Azot N , Fosfor P , Ccumb S ,

Mikro tarernen

Natrium Na , Kalium K , Kalcium Ca , Erkat Fe , Ftor F , Qlor Cl , Brom Br , Yod I , Mangan Mn , q

Uncategorized

Առավոտյան ընդհանուր պարապմունքից հետո մենք ուղղևորվեցինք դեպի Ջերմուկ՚ երգուսուցում կատարելու նպատակով։ խմբում ունենք նորեկներ, ես ինքս՝ նորեկ եմ ու խմբի հետ առաջին անգամ էի գնում Ջերմուկ։ Ջերմուկ հասանք բարձր տրամադրությամբ: Բոլորս ունեինք լավ տրամադրություն, բայց երգուսուցմանը տրամադրված էինք։ Ամեն ինչ շատ լավ անցավ։ Մեզ արդեն եկրորդ անգամ իրենց օֆիսը տրամադեցին «Ջերմուկի երիտասարդական կենտրոնը»: Երեկոյան գնացինք Ջերմուկի «Տաք ջերեր»։ Վերադարձանք ոտքով։ Շատ հոգնած էինք, դրա համար որոշ ժամանակ հետո գնացինք քնելու։ Առավոտյան նախաճաշելուց հետո ուղղևորվեցինք Գնդեվազ։ Այնտեղ մեզ արդեն սպասում էին։ Երգուցումը հաջողվեց։ Գնալուց առաջ գնացինք Գնդեվազի մատուռը։ Երևան եկանք շատ հանգիստ։

Uncategorized

գրականիւթյուն

Ինչ որ լավ է՝ վառվում է ու վառում,

Ինչ որ լավ է՝ միշտ վառ կմնա.

Այս արև, այս վառ աշխարհում

Քանի կաս՝ վառվի՛ր ու գնա՛։

Մոխրացի՛ր արևի հրում,

Արևից թող ոչինչ չմնա, —

Այս արև, այս վառ աշխարհում

Քանի կաս՝ վառվի՛ր ու գնա՛։

Uncategorized

Գրականություն

Սահուն  քայլերով աննշմար  որպես քնքուշ մութի թև 

Մի ստվեր անցավ ծաղիկ  ու կանաչ մեղմիվ շոյելով

Իրիկնաժամին  թփերն օրորող հովի պես թեթև

Մի ուրու անցավ  մի գունատ աղջիկ ճերմակ շորերով

Արձակ դաշտերի ամայության մեջ նա մեղմ շշնջաց
Կարծես թե սիրո քնքուշ խոսք ասաց նիրհող դաշտերին
Ծաղիկների մեջ այդ անուրջ կույսի շշուկը մնաց
Եվ ծաղիկները այդ սուրբ շշուկով իմ սիրտը լցրին:

Uncategorized

գրականություն

Սարի ետևում շողերը մեռան.

Անուշ դաշտերը պատեց կապույտ մեգ.

Տխուր երեկոն զարկել է վրան.

— Սիրտըս կարոտով կանչում է քեզ՝ ե՛կ։

Խորհրդավոր է երկինքն երազուն.

Վարսաթա՜փ ուռի, դողդոջո՜ւն եղեգ.

Արծաթ խոսքերով աղբյուրն է խոսում.

—Սիրտըս կարոտով կանչում է քեզ՝ ե՛կ։

Ծաղիկներն ահա քնքուշ փակվեցին,

Բացվեցին երկնի ծաղիկներն անհաս.

Սև տագնապները իմ սիրտը չցրին.

— Արդյոք ո՞ւր ես դու, իմ անուշ երազ։

Սիրտ իմ, այդ ո՞ ւմն ես դու իզուր կանչում,

Տե՛ս՝ գիշերն անցավ, աստղերը մեռան,

Մենավոր իմ սիրտ, մոլորված թռչուն,

Կարոտիդ կանչը չի հասնի նրան…